Jackk van het Hageland

A Englishdog in France

2011-07-26T16:26:00.000-07:00

Hey iedereen,
Eindelijk heb ik nog eens wat te vertellen.
Op zaterdag 9 juli 2011 heeft deze jonge kerel voor het eerst zijn 4 pootjes op Franse grond gezet.
Lut en Siegfried hadden voor ons drietjes een huisje gehuurd in Les Theurets, Uchon, la perle du Morvan.
Uchon ligt op het hoogste punt van de streek Autun nl. op 681 meter.

de voorgevel,

zithoek,

eetkamer,

en keuken

tussen het gebouw in het midden en het rechtse heb ik 2 weken gelogeerd

dit is het rechtse gebouwtje, een schattig krotje

onze elegante buurvrouwen (charolaisrunderen) zijn in deze arme streek

naast de bosbouw vrijwel de enige bron van inkomsten

Van daaruit zijn we elke dag, net voor de middag, naar een leuk dorpje gereden. Eerst de inwendige mens versterken in het plaatselijk restaurantje (meestal was er maar in 1 in het dorpje) om even later een prachtige trektocht aan te vangen. Die twee kunnen er wat van...elke dag tussen de 10 en 18 km stappen...
Niet dat je mij hoor klagen hoor !

In Thil sur Arroux, fijn favoriete plekje, zijn we 2x gaan stappen

de eerste keer 15 km

en een tweede tocht van 17 km

de geuren van de borden die hier werden geserveerd,

hebben mijn neus het meest geprikkeld

St Didier sur Arroux goed voor 15 km

Saint-Prix-en-Morvan, dat was puffen...18 km met stevige hellingen.

Het diepste dal lag op 40 m boven de zeespiegel en de hoogste

top op 619 meter. Een frisse regenbui heeft me die dag deugd gedaan.

in Luzy hebben we onze tocht door de aanhoudende regen moeten inkorten.

Na 10 km heb ik er met een doorweekte pels de brui aan gegeven.

Als Lut het helse tempo van Siegfried (vooral bij de steile hellingen) niet kon volgen, heb ik steeds op haar gewacht en dat werd gewaardeerd ! Ik ben tenslotte toch een echte gentleman of euh ... misschien een border collie die zijn kudde bijeendrijft? Je bekijkt het zelf maar.

's Avonds kon ik van de rust genieten in ons huisje, aan de rand van het grote bos. Dicht bij mijn runderen, al was daar eentje bij die mij niet zo aangenaam leek.

Bij mijn thuiskomst mocht ik de Minipaard-veulentjes van Michel en Viviane ( de stal van 't Heibos ) begroeten. Twee echt coole gasten of zijn het nu meiden...daar ben ik zelf nog niet uit.

En nu even rusten in de schaduw op mijn favoriete plekje in de tuin.

Happy Birthday

2011-05-26T23:01:00.000-07:00

Hallo iedereen,
Gisteren, 26 mei 2011, zijn mijn zusjes, broertjes en ikzelf 1 jaar geworden.
Hip hip hoera voor ons allemaal !
Veel tijd om te feesten heb ik helaas niet gehad. Na mijn zware, weliswaar horizontaal uitgevoerde, dagtaak moest ik naar de hondenschool.
Om 19u30 eerst naar de agility. Ja ja mannen en madammen .... ik doe sinds afgelopen zondag ook aan sport. Flink wat spieren kweken zodat ik wat meer indruk kan maken op het andere geslacht ! Nadien hebben mijn baasje en ikzelf de overgangsproef met glans doorstaan. Met 86 punten mag ik nu van de B naar de C klas.
Deze avond kunnen Lut en Siegfried denken wat ze willen, maar ik "Jackk van het Hageland" ga mijn eerste verjaardag vieren !

Oh ja dit is Jaco...en Jaco is nu officieel mijn peter. Ik heb trouwens een leuke verjaardagskaart van hem gekregen.

Bedankt lieve peter !

en nu een kapje voor mijn baasje ?

2011-04-02T13:21:00.000-07:00

Hallo iedereen,
We stonden al terug op scherp, mijn baasje en ik.
Maandag 28 maart 2011, mijn draadjes eruit en donderdag 31 maart opnieuw naar de les.
Helaas kwam er een kink in de kabel. Zondag 27 maart in de vroege avond moest mijn baasje plots snel naar het ziekenhuis.
Zelf mocht ik naar de papa en mama van Siegfried.
Als ik het goed begrijp, hebben jullie, mensen een darm in jullie lichaam die niets kan zien of zoiets...en die bezorgde Siegfried veel pijn. Maandag hebben ze die weggehaald en heeft hij op drie plaatsen draadjes gekregen maar geen kapje op zijn hoofd.
Opa is met mij maandag naar de dierenarts geweest om mijn draadjes te verwijderen.
Gek hé ... bij mij zijn ze nu weg en nu zit Siegfried er mee opgezadeld.
Vandaag zag ik mijn baasje eindelijk opnieuw. Hij stapt nu soms een beetje als een oud mannetje. Het is nu mijn verantwoordelijkheid dat hij snel op een behoorlijke manier kan stappen door met hem te gaan wandelen.
Is dat niet de omgekeerde wereld ?

Nieuw bij Ikea

2011-03-17T14:01:00.000-07:00

Nog eens nieuws uit het Hageland...

Vandaag, donderdag 17 maart 2011, heb ik mij aangesloten bij het Weense jongenskoor de " Wiener Sängerknaben ".
Ik heb nu bijna 10 maanden vrolijk rond gedarteld met maar 1 ingedaalde teelbal en dat was volgens mijn baasje niet oké.
Testikels die zich in een abnormale positie bevinden kunnen tot tumoren leiden bij honden die ouder zijn dan achttien maanden. Tumoren ter hoogte van de testikels kunnen voor honden levensgevaarlijk zijn door het risico op metastasen van kwaadaardige kanker of door compressie van andere organen in het abdomen door het toenemend volume van de tumor.
En daarvoor zien mijn baasjes mij te graag. Dus...ik vandaag met hangende pootjes naar Ann, de dierenarts, voor een castratie. Er werd nog overwogen om maar één "balletje" weg te nemen maar uiteindelijk ben ik mijn twee knikkertjes kwijt.
Ik maak van de nood een deugd en stel u de nieuwste hype bij Ikea voor :

LEVEND LICHT

voor mij hadden ze helaas geen kapje met bloemetjes...jammer

" 96 B "

2011-02-11T03:16:00.000-08:00

Neen mannen, dit is geen cupmaat !
Gisteren hebben we met glans de overgangsproef afgelegd.
Ik ben nu een "B-tje" en wel met 96% van de punten.
Goed hé, ook al zeg ik het zelf.

Voor al diegene die niet vertrouwd zijn met mijn wereld, zal ik het even snel uitleggen.
Ik ben begonnen bij de pups, na 6 maanden kon ik bij de junioren aan de slag. Tussen de 6 en 12 maanden kan je dan een proef afleggen om naar de B-klas te mogen overstappen.

Zondag 16 januari 2011

2011-02-11T02:44:00.000-08:00

Hoi iedereen,

Op zondag 16 januari heeft mama ons allemaal uitgenodigd om onze nieuwjaarsbrief voor te blaffen. Papa, mama en al mijn broertjes en zusjes waren van de partij. Er waren zelfs vrienden van pa en mama aanwezig. Omdat geen van ons al kon lezen, zijn we maar gaan wandelen...
Kortom we vertrokken aan Taverne Zandvlooi in Kruishoutem met 14 Borders voor een leuke trip.

Ik laat jullie genieten van de foto's die Ronald heeft gemaakt.

Het witte tapijt

2010-12-19T05:00:00.000-08:00

Nog 6 keer slapen en het is Kerstmis. Siegfried heeft me verteld dat het een drukke periode voor mij zal worden. We zullen tijdens de komende weken vaak vrienden en familie gaan bezoeken. Ik zal dus mijn beste pootje moeten voorzetten. Misschien krijg ik dan hier of daar ook wel een cadeautje.
In afwachting van de feestdagen hebben we tijdens de ochtendwandeling een paar foto's gemaakt in mijn habitat. Mooi hé...te midden van al die fruitbomen.
Oh ja...toen we deze morgen in een weide aan het oefenen waren, hebben we flink tegen onze voeten gekregen van een meneer met een dikke 4x4. Siegfried zei me dat het de jachtwachter was. Ik mag blijkbaar niet zonder leiband rondlopen in de velden omdat ik dan de konijntjes, de hazen, de fazanten en de wilde eenden verjaag. Hoe kan ik in godsnaam dan een stay oefenen op grotere afstand. Ik ben geen jachthond die achter de wilde beestjes aanzit ! Ik ben verdomme een BORDER, in hart en nieren !
Ik ben languit in de sneeuw gaan liggen tijdens de woordenwisseling en eigenlijk viel die vent nog wel mee. Hij vond met zelfs een leuk hondje dat al heel goed luisterde voor mijn leeftijd. Maar ondanks mijn lief smoeltje mag ik niet meer zonder leiband rondhuppelen.

Voor de liefhebbers ben ik heel even voor het oog van de camera gaan lopen. Ja ja, ik weet het...aan het voetenwerk op de catwalk is nog veel werk !

"de puberteit" een helse periode voor de baasjes

2010-12-12T11:03:00.000-08:00

Net als mensen komen honden in de puberteit of adolescentiefase. In deze periode lijkt het erop alsof uw pup alles vergeten is wat u hem ooit geleerd heeft. Afhankelijk van het ras speelt de puberteit zich af in de leeftijd tussen de 6e en 18e maand. In deze periode zult u duidelijke gedragsveranderingen zien, het gevolg van hormonale veranderingen in het lichaam.

Reuen (mannetjes) maken het hormoon testosteron aan, hierdoor worden ze geslachtsrijp en gaan ze mannelijker gedrag vertonen. Ze gaan hun poot optillen en beginnen met het uitzetten van geur vlaggen. Dit betekent dat ze overal kleine plasjes doen om hun territorium af te bakenen. Sommige honden krabben over de grond nadat zij zich hebben ontlast. Deze honden maken van een klein plasje een hele belangrijke gebeurtenis: kijk eens wie ik ben! Ook kunnen reuen zich ten opzichte van andere reuen minder tolerant gaan gedragen, en hun krachten willen meten. De hond kan ook beginnen met het verdedigen van zijn territorium, hetgeen kan leiden tot blaffen bij de voordeur of zelfs bezoek niet meer binnen willen laten.

Teven (vrouwtjes) worden in deze periode voor het eerst loops. Sommige al met zes maanden, andere pas rond een jaar. Na de loopsheid kunnen teven heel ander gedrag laten zien. Soms worden ze feller naar andere honden of gaan hun territorium verdedigen.

Blijf een consequente leider

In deze fase van zijn leven is de hond meer dan ooit bezig met zijn ‘grenzen te verkennen’. Hij gaat zeker uitproberen of u echt op uw strepen staat als roedelleider. Maar het is ook mogelijk dat uw hond juist nu bepaalde ervaringen opdoet die (hevige) angstreacties bij hem veroorzaken. Om een en ander in goede banen te leiden is het belangrijk om consequent te blijven. Ongewenst gedrag (zoals voor het eerst proberen te knokken met een andere hond) wordt niet toegestaan. ‘Ja is ja’ en ‘Nee is nee’. Maar soms is het verstandig het uitprobeergedrag van uw puber te negeren en de hond met wat lekkers te verleiden tot het tonen van ander gedrag. Toen u hem kreeg heeft u regels opgesteld waar ieder gezinslid zich aan houdt. Wijs elkaar daar nu ook op. Want wanneer één gezinslid het niet zo nauw neemt met de omgangsregels, zal de hond bij die persoon zijn gram halen en juist bij dat gezinslid slecht luisteren. Als roedelleider bepaalt u waar de hond zijn behoefte doet. Een hond die aangelijnd is, hoeft niet overal zijn vlag uit te zetten, u bepaalt waar dat mag. Zo voorkomt u tevens dat hij zichzelf heel belangrijk gaat maken in de buurt! Loop uw eigen route en verander deze ook eens, laat u niet leiden door de hond.

Gewenst gedrag belonen, ongewenst gedrag negeren.

Oefen iedere dag een aantal momenten met uw hond de lesonderdelen. Gewenst gedrag belonen geeft vaak meer resultaat dan ongewenst gedrag bestraffen. Probeer daarom zo veel mogelijk goed gedrag op te merken en beloon dat, ook al valt dat soms niet mee bij pubers! Eén troost: ook deze periode gaat voorbij. Maar wanneer u wilt dat uw puber als volwassen hond straks een prettige kameraad is, dan dient u de punten zoals hierboven besproken consequent te hanteren.

Je kunt het gewoon voorspellen… Je hond gedroeg zich tot voor kort als een engeltje en ineens gedraagt hij zich alsof hij van de basiscommando’s zelfs nog nooit gehoord heeft. Wat is er gebeurd? Waarom neemt mijn hond me in de maling?

Dat doet hij niet. Hij zit in die meest gevreesde fase… de puberteit.

Bij een intacte reu piekt de testosteronproductie in deze periode. Deze kan wel driemaal de concentratie bereiken als die van een volwassen reu en sommige honden hebben het hier echt heel moeilijk mee. Maar de puberteit draait niet alleen om testosteron, noch om sexhormonen. Als dat zo was, zou een gecastreerde hond ervoor gespaard blijven. En dat is niet zo. Alle sociale dieren gaan door de puberteit heen. Dit wordt ook vereist door de natuur.

Sociale zoogdieren komen over het algemeen hulpeloos en totaal afhankelijk ter wereld. Als ze volwassen zijn, wordt echter van ze verlangd dat ze volledig onafhankelijk zijn en de volgende generatie kunnen grootbrengen. Tussen die twee momenten moet er dus veel gegroeid, ontwikkeld en geleerd worden. De puberteit is de fase waarin de natuur vereist dat ze leren zelf beslissingen te nemen op basis van hun eigen inzichten. “Omdat ik het zeg” is niet goed genoeg meer. Ze worden er biologisch toe gedreven om zich van hun ouders los te maken en dingen op hun eigen manier te doen. Het is geen rebellie. Het is de natuur.

Nu kun je wel zeggen “Maar honden worden niet onafhankelijk. Ik wil niet dat mijn hond zelf beslissingen neemt!” Onzin – natuurlijk wil je dat wel. Denk er eens aan hoe het was toen je pupje 8 weken oud was. Denk eraan hoeveel tijd je kwijt was, terwijl je ieder aspect van zijn leventje regelde. Vergelijk dit eens met een oudere hond die het allemaal al eens gezien en gedaan heeft. Die hond verdient misschien geen salaris, maar hij kent zijn wereldje binnenste buiten en is veel betrouwbaarder, voorspelbaarder en volwassen. Nou, om dat punt te bereiken moet je door de puberteit heen :-).

Hoe je ermee omgaat? Zorg ervoor dat ze alle kans krijgen om de juiste keuze te maken en zorg ervoor dat die juiste keuze heel, heel erg belonend is. Werk flink aan het leggen van dit fundament, namelijk dat de basisoefeningen “het allerbeste zijn dat je als hond kan overkomen”.

Naast deze biologische noodzaak, ondergaan de hersenen van de puppy een ongelooflijke fysieke verandering. Zenuwvezel voor zenuwvezel ontwikkelen deze zich tot een doelgerichte denkmachine. In de tijd ertussenin is het brein echter bepaald geen efficiënte denkmachine – en al helemaal niet tijdens de puberteit.

Daarom kunnen pubers het ene moment nadenken en het volgende moment… niet. Sterker nog, de prikkels die door de (bewust denkende) hersenschors zouden moeten gaan, worden direct omgeleid via het limbisch systeem, dat primaire reacties en emoties bestuurt. Hierdoor krijg je totaal overtrokken reacties. Dit zie je ook bij mensenpubers:

“Zet jij de vuilnis even buiten?”
“Je haat me! Dat zou je me nooit vragen als je me ook maar een beetje begreep! Je luistert nooit naar me! Ik haat je en ik wil je nooit meer zien!”

Als je later vraagt waarom de puber zo reageerde, zegt hij “Ik weet het niet”. En hij weet het ook echt niet. Hij had op dat moment geen controle over die emoties, maar een kleine kortsluiting in de hersenen.

De puberteit begint bij honden rond 6-7 maanden. Officieel duurt hij tot de hond volwassen is, ergens tussen 3 en 4 jaar. Maar de absoluut ergste fase – de periode waarin hun hersentjes wel heel weinig aankunnen – is meestal na de eerste 2 tot 3 maanden wel voorbij.

Alles op een rijtje:

7-10 maanden, vroege puberteit. Dit is de moeilijkste periode van de puberteit. Mini-hersentjes. Als niet gecastreerd, hoge concentraties hormonen. De wittebroodsweken van de puppytijd zijn voorbij! Dit is vaak ook de tijd wanneer problemen met het temperament boven komen drijven. Sommige honden worden erg reactief in deze periode en binnen een roedel kunnen onderlinge problemen ontstaan.

11 maanden-3 jaar, puberteit. Veel veranderingen tijdens deze lange periode. De hond vormt zich van een emotioneel, onderontwikkeld, 12-jarig jochie via een slungelige puber tot een jong volwassene. De ‘mini-hersen’-momenten worden langzaam minder. Maar met de fysieke volwassenheid komt ook de sociale volwassenheid en soms zijn er ‘problemen’ die vaak samenhangen met groeispurten. Agressie komt vaak vroeg in deze fase voor het eerst bovendrijven, grofweg tussen 12-18 maanden.

3 jaar en ouder, volwassenheid. De hormoonconcentraties trekken bij. De hond groeit niet meer. Honden zijn ergens tussen 3 en 4 jaar fysiek volwassen. Sommigen worden mentaal nooit volwassen

artikel van Wouo ( wouo.infoyo.nl )

broertjes en zusjes

2010-12-11T10:25:00.000-08:00

Afgelopen week heb ik een aantal leuke beelden gekregen van mijn broertjes en zusjes. Als ik de foto's bekijk, stel ik vast dat we toch al één ding gemeen hebben .... dolle pret in de sneeuw. Jammer genoeg is het witte wollen tapijt al verdwenen en moet ik weer, zonder laarzen, door de modder ploeteren. Maar tussen ons gezegd en vooral gezwegen .... ik vind het wel fijn om een vettig Jackske te zijn.
Waarde landgenoten, bij deze deel ik jullie officieel mee dat ik in mijn apenjaren ( lees maanden ) ben gekomen.
Afgelopen donderdag heb ik eens flink het varkentje uitgehangen op de hondenschool. Jammer genoeg was het van korte duur. Na een 20-tal minuten heeft mijn baasje het besluit genomen om de les te verlaten. Jammer, want het was wel eens leuk om het ettertje uit te hangen. Lekker hard trekken aan de leiband, naar andere viervoeters blaffen, aandacht..pfff...my ass. Kortom een gebalde vuist en de middelvinger richting de zon aan elk bevel.

Toen we thuis kwamen was het onmiddellijk al minder leuk. Na een fikse wandeling gecombineerd met heel wat oefeningen, stond ik opnieuw met mijn vier pootjes op de grond. Ik heb zo de indruk dat mijn baasje dat meer apprecieerde....maar ik kan daar natuur ook fout in zijn :))
Oh ja, nog iets...mama heeft laten weten dat de stambomen zijn toegekomen. Op 16 januari worden we op de koffie uitgenodigd om die boom te gaan ophalen. Ik vraag me wel af hoe groot die al is, of ik er mag tegen plassen en vooral hoe we die precies in Meensel-Kiezegem gaan krijgen.

Jana

Jara

Jari

me, myself and I ... Jackk

Wat jullie nog niet wisten...volgens die "boom" die we gaan halen in januari...noem ik nu officieel Jackk. Klinkt hetzelfde maar ik voel mij precies tot de adelstand verheven. JE - AA - CE - DUBBELE K ( aldus rechercheur Decock )

6 maanden

2010-11-28T13:37:00.000-08:00

Hé broertjes en zusjes, afgelopen week zijn we 6 maanden geworden.
Hip hip hoera voor ons allemaal.
Dat heeft natuurlijk ook zo zijn consequenties ... vandaag mocht ik, op de hondenschool de grote stap zetten naar de junioren. Mijn maatje, ook een border en nog wel eentje met dezelfde jas als ik, ging met me mee.
Het was verdorie kou aan mijn pootjes. Maar ondanks de vrieskou heb ik vandaag toch weer één en andere bijgeleerd.

Zeg mannen ... dat vies, vuil, vettig ventje hieronder ... dat ben ik. De regenbuien van de afgelopen weken hebben mij niet weerhouden om in de velden rond te crossen.

week 21

2010-10-18T12:45:00.000-07:00

Koekoek...hier ben ik weer.
Het heeft enige tijd op zich laten wachten maar ik ben een beetje ziek geweest. Eerst dacht ik dat het doodgewone verkoudheid was. Siegfried is dan samen met mij naar de dierenarts geweest en die dacht er anders over... kennelhoest. Volgens Ann was het beter om 3 weken niet naar school te gaan om mijn vriendjes niet te besmetten. Ik heb dan maar besloten om Siegfried alleen naar de les te sturen. Hij kon dan alle truckjes thuis aanleren zodat ik niet teveel achterstand zou oplopen.

Zeg mannen, sedert gisteren heb ik ook een meter. Hazel gaat er vanaf nu over waken dat ik netjes opgevoed zal worden. Hazel is erg lief voor mij en ze is niet aan haar proefstuk toe. Thuis heeft ze twee poezen. Dus Lut en Siegfried...jullie zijn gewaarschuwd. Hazel zal streng zijn t.o.v. jullie.

Ik heb mezelf ook nog eens voor de lens geplaatst want kleine bengels worden langzaam groot en sterk.
Ondertussen weg ik al ongeveer 13 kg en meet 43 cm. Mijn donzig vachtje is ook stilaan plaats aan het maken voor een chocoladebruin pelsen frakske.

week 14

2010-09-05T12:53:00.000-07:00

Afgelopen donderdag mocht ik weer naar school. Naast een aantal vertrouwde gezichten, waren er ook heel veel nieuwe. Grote, stoere kerels maar ook kleine vinnige viervoetertjes. Op het einde van de les zochten de leraars een paar vrijwilligers voor hun bijscholing van zondag.
Jammer dat we met de familie op stap gaan, dacht ik. Maar achteraf bekeken had ik dat weekend toch wel niet willen missen hoor !
Rikki, de Jack Russel van opa en oma, en Fredje, de Shih Tzu van Joke, waren ook van de partij. Toffe gasten !

Ik heb een nieuw vriendje gemaakt tijdens het weekend...Sil. Wij hebben samen veel met de bal gespeeld.

Joke, het dochtertje van Diane en Marcel is ook een tof meisje. Ze aait mij veel en daar hou ik wel van. Joke kan moeilijk stappen en daardoor zit ze in een stoel met twee grote en twee kleine wielen. Joke is het zonnetje in huis en heel erg lief voor mij.

Zondag zijn we met de ganse familie naar Plopsa Coo geweest. Wat ik daar allemaal gezien heb !

Opa is op zijn 81ste samen met Kaat, Sanne en Boris in de Mega Mindy Flyer geweest. Dat is een hele hoge paal met stoeltjes aan die ronddraaien...die gekke opa toch.

Aan de dansende fonteinen heb ik wel een nat pak over gehouden...maar...geen gezeur, geen getreur, even schudden en mijn pelsje was bijna droog, daarna de zon op mijn bolletje en Jack was opnieuw een kraaknet ventje. Lut en Siegfried hebben, speciaal voor jullie allemaal, foto's gemaakt voor mijn blog. Geniet er maar van...

Jara

2010-08-31T14:12:00.000-07:00

Jasoe

2010-08-31T14:10:00.000-07:00

Jana

2010-08-31T14:04:00.000-07:00

Jari

2010-08-31T13:58:00.000-07:00

week 13

2010-08-29T09:11:00.000-07:00

Afgelopen maandag heeft de mevrouw met de witte jas mijn laatste spuitje gegeven. Volgens haar weeg ik nu 7 kg. Ann ( die witte madame ) is trouwens een toffe ... van haar krijg ik altijd lekkere snoepjes.
Vandaag, zondag 29 augustus, ben ik er achter gekomen dat er ook een keerzijde aan die medaille zit.

Vanaf het ogenblik dat kleine rakkers, zoals ik, al hun spuitjes hebben gekregen, mogen ze met hun baasje naar de hondenschool.
Tijdens de afgelopen weken is Siegfried een aantal scholen gaan bezoeken. Hij wil er absoluut zeker van zijn dat ik de juiste opleiding krijg. Vandaag was het dus zo ver. Wij met z'n tweeën naar de hondenschool Pavlov te Haasrode.
Als ik uit de auto stapte hoorde ik overal geblaf rond me heen, ik was niet echt op mijn "gemak", moet ik toegeven. Eens we de grote poort binnenstapten zag ik nog van die snotapen, zoals ik en dat gaf me al meer vertrouwen, maar toch... Even later mochten alle puppies op de speelweide. Ik was de enige recruut vandaag en ben maar dicht bij mijn baasje gebleven. Hij zal me wel beschermen...dacht ik.
Ja ja...mis poes... Hij hield een oogje in het zeil maar ik moest mijn plan trekken.

Toen kwam de "meester" het veld op. Ik dacht ... die ik ken precies ... en ja hoor... het was Jan Balliauw .. maar vandaag niet vanuit Moskou.
Jan heeft ons vandaag de methode van de positieve bekrachtiging uitgelegd.
We vlogen er meteen in...eerst trainden we op een brugwoordje.

Op onze "tandem" kozen we voor het woordje "YES". Hé ... I'm a English dog in Belgium ! Ik heb ook moeten zitten, liggen, door een buis lopen, volgen met en zonder leiband, over een brug lopen, ... kortom na 50 min was mijn pijpje uit. Maar volgende week zijn we opnieuw van de partij.

we are a winning team

13 weken - 8,00 kg - 38 cm

week 11

2010-08-15T22:47:00.000-07:00

Deze week vierde ik mijn 11ste levensweek. Het voelt wel prettig als ik mezelf ik de spiegel bekijk.
Ja mensen, kleine jongens worden stilaan groot !
Elke morgen ga ik nu met Siegfried een wandelingetje maken in het bos. Ik denk dat hij stilletjes hoopt dat ik daar mijn behoefte zal doen. Maar neen hoor, dit doe ik alleen op vertrouwd terrein.
In het weekend mocht ik bij opa en oma blijven slapen. Lut en Siegfried hadden samen met andere vrienden een verrassingsfeest georganiseerd voor Erika, die 40 is geworden.
Oh ja ... ik weeg nu al 6,30 kilogram en als ik even stil kan blijf staan, meet ik ongeveer 35 cm.
Onze fotograaf was blijkbaar de voorbije week met verlof.
Ik moet nu afsluiten want Siegfried staat klaar om al het gehuurde materiaal terug naar Festarent te brengen en ik mag weer mee ... leuk hé.

mijn eerste werkgever

2010-08-08T04:26:00.000-07:00

Het was weer een bewogen week.
Maandag 2 augustus 2010, zal voor altijd in geheugen gegrift staan. Ik ben nog maar 10 weken en ik moet al gaan werken. Stel je voor zeg !
Om 5u30 de bench uit voor een plasje gevolgd door een stevig Engels ontbijt, nog even wat spelen en daarna mag ik voor het eerst mee met de grote gele bestelwagen.
Ik ben benieuwd welke voorwaarden ik uit de brand kan slepen bij mijn werkgever.
Een boterhammendoos, een paar nieuwe speeltjes en maatltijdcheque's staan op mijn verlanglijstje. Als Siegfried met dit niet wil geven...begin ik er gewoon niet aan.
Na een vrij korte onderhandelingsronde zijn we tot een akkoord gekomen. Een mobiele telefoon was blijkbaar net iets teveel gevraagd. Maar ja, mijn pootjes zijn toch te dik voor die kleine knopjes.
En ik moet zeggen...ik amuseer me daar wel.
Al die aandacht van de installateurs krijg die er over de vloer komen...gewoonweg zalig. Er zijn zelfs vrouwen van de klanten die me komen bezoeken en ik heb zelfs al cadeautjes gekregen. Tof hé...

Gisteren, zaterdag dus, mocht ik mee naar Sanne en Boris uit Haaren voor een BBQ. Er waren daar twee zielsverwanten van mij. De een was een bruine Labrador en de andere was een Franse Bulldog van 6 maanden. Ook gene simpele, net als ik. Wij hebben de ganse namiddag liggen ravotten. 's Avonds was ik uitgeteld maar het was wel erg leuk.

Allez ... vandaag moet ik weer op de weegschaal gaan staan. Het resultaat is verbluffend. 5 kilo en 500 gram.
"Flink zo" zegt Lut. Ik moet van haar goed eten om groot en sterk te worden.

foto's voor de oude doos

2010-07-31T05:13:00.000-07:00

foto's voor de oude doos

2010-07-31T05:08:00.000-07:00

zaterdag 31/07/2010

2010-07-31T01:53:00.000-07:00

Deze morgen ben ik op de weegschaal moeten staan. De naald wees 4700 gram aan.

Op 14 juli hebben Ronald en Chris mij voor het laatst gewogen en toen was het 3400 gram.

Gisteren heb ik flink tegen mijn voeten gekregen van Siegfried.

Ik was de mini paardjes van buurman Michel aan het observeren. Toen wou ik dag gaan zeggen tegen die mannen, kroop onder een draad met prikkels op... en dat mocht blijkbaar niet. Ik heb het een aantal keer opnieuw gedaan en dat werd niet in dank afgenomen.

Vandaag ben ik ook al een kijkje gaan nemen. Maar ik ben wel netjes voor de prikkeldraad blijven zitten.

zondag 25/07/2010

2010-07-30T12:40:00.000-07:00

Mama heeft me, met tranen in de ogen, verteld dat mijn nieuw baasjes me vandaag komen afhalen.
Ik zal weer nieuwe dingen kunnen ontdekken...leuk...maar ik zal mijn mama wel heel erg missen en zeker die twee stoere kerels Chris en Ronald.
Ik heb mama wel beloofd om haar op de hoogte te houden over mijn levensloop.
Het duurde wel een tijdje eer ik opnieuw vaste voet aan de grond kreeg. Geef mij maar vier snelle pootjes i.p.v.
vier van die zwarte ronde dingen met lucht in.
Uiteindelijk mocht ik uit de wagen en zette ik voor het eerst voet op grond van Meensel-Kiezegem.
Naar mijn mening, maar ik ben nog klein hé, ziet het er wel o.k. uit. Leuke tuin, heel veel kleine bomen in de omgeving met kleine appeltjes en peertjes. Die zullen ook nog moeten groeien, net als ik.
Lut en Siegfried tonen we de woonkamer. Mmm ... ruim genoeg om hier te ravotten.
Hé wat is dat...ik zie daar een kooi op wieltjes staan. Als die twee denken van mij daar in te steken, dan kennen ze mij nog niet.
Ik ben een Border Collie in hart en nieren !
Nadat ik nog mocht spelen in de tuin, hebben ze inderdaad geprobeerd van mij in die kooi op te sluiten.
Ik heb ze daar een serenade gebracht van 50 min maar ik ben moeten stoppen want mijn stembanden leken opeens wel schuurpapier. Zouden Lut en Siegfried ook Borders zijn ? Maar ze zien er wel heel anders uit.